دومین روز از هفته سلامت مردان ؛ ﭘﺎﻧﺪﻣﻲ ﻛﻮﻭﻳﺪ ۱۹ ﻭﺳﻼﻣﺖ ﺭﻭﺍﻥ ﻣﺮﺩﺍﻥ
مدیرگروه سلامت جمعیت، خانواده و مدارس معاونت بهداشت دانشکده علوم پزشکی نیشابور از نامگذاری ﭘﺎﻧﺪﻣﻲ ﻛﻮﻭﻳﺪ ۱۹ ﻭ ﺳﻼﻣﺖ ﺭﻭﺍﻥ ﻣﺮﺩﺍﻥ در روز دوم از هفته سلامت مردان خبر داد.
فاطمه بوژآبادی در گفتوگو با وبدا گفت: دومین روز آن دوشنبه دوم اسفندماه با عنوان"ﭘﺎﻧﺪﻣﻲ ﻛﻮﻭﻳﺪ ۱۹ ﻭ ﺳﻼﻣﺖ ﺭﻭﺍﻥ ﻣﺮﺩﺍﻥ" معرفی شده است.
وی در ادامه اشاره کرد: سایت رسمی وزارت بهداشت به سوالات رایج در مورد واکسن کرونا پاسخ داده است.
و اما نکاتی در زمینه ﭘﺎﻧﺪﻣﻲ ﻛﻮﻭﻳﺪ ۱۹ ﻭ ﺳﻼﻣﺖ ﺭﻭﺍﻥ ﻣﺮﺩﺍﻥ که به شرح ذیل معرفی میشود:
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺎﻝ ﺍﺯ ﺩﺭﮔﻴﺮﻱ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺎ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺷﻴﻮﻉ ﻛﺮﻭﻧﺎ ﻣﻲﮔﺬﺭﺩ ﺍﻳﻦ ﻭﻳﺮﻭﺱ ﺩﺭ ﻛﻤﺘﺮﻳﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﻫﻤﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﺤﺖ ﻗﻠﻤﺮﻭ ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﻛﻤﺘﺮ ﻛﺴﻲ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﺮﺩ ﺗﺒﻌﺎﺕ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺛﺮﺍﺕ ﻣﺨﺮﺏ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻱ، ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ، ﻓﺮﻫﻨﮕﻲ ﻭ ﻣﺸﻜﻼﺕ ﻣﺘﻌﺪﺩﻱ ﺩﺭ ﺣﻮﺯﻩ ﺳﻼﻣﺖ ﺭﻭﺍﻥ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺍﺛﺮﺍﺕ ﺁﻥ ﺗﺎ ﭘﺴﺎﻛﺮﻭﻧﺎﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻳﻚ، ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻲ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﺩﺭ ﺳــﻼﻣﺖ ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺛﺮﮔﺬﺍﺭﺍﺳﺖ. ﻭ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ ﺳـﻪ ﻋﺎﻣﻞ ﺩﺭ ﭘﺎﻧﺪﻣﻲ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭﺩﺍﺭﺩ. ﺩﺭﻛﻨﺎﺭ ﺍﺑﺘﻼ ﺑﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﺍﺳﺘﺮﺱﻫﺎ ﻱ ﻧﺎﺷﻲ ﺍﺯ ﺳﻮﮒ ، ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺳﻮﮒ، ﻣﺸﻜﻼﺕ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻱ، ﻣﻌﻴﺸﺘﻲ، ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺬﺍﺭﻱ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﻭ.. ... ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻳﺎ ﺗﺸﺪﻳﺪ ﺍﺧﺘﻼﻻﺕ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺯ ﺳﻮﻱ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺳﻼﻣﺖ ﺭﻭﺍﻥ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﺑﻬﺪﺍﺷﺖ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﭘﺎﻧﺪﻣﻲ ﻛﻮﻭﻳﺪ ۱۹ ﺷﻴﻮﻉ ﺍﺧﺘﻼﻻﺕ ﺭﻭﺍﻥﭘﺰﺷﻜﻲ ﺩﺭﻛﺸﻮﺭ ﺑﻴﻦ ۲۳،۴ ﻭ ۲۳,۶ ﺩﺭﺻﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﻳﻚ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻛﺸﻮﺭﻱ ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺧﺮ ﺳﺎﻝ ۱۳۹۹ ﺷﻴﻮﻉ ﺍﺧﺘﻼﻻﺕ ﺭﻭﺍﻥﭘﺰﺷﻜﻲ ﺑﻪ ۲۹,۷ ﺩﺭﺻﺪ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﻛﻪ ۱۴,۹ ﺩﺭﺻﺪ ﺍﺯ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﺮﻛﺖ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺑﻪ ﻛﺮﻭﻧﺎ ﻫﻢ ﻣﺒﺘﻼ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻛﻪ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺷﻴﻮﻉ ﺍﺧﺘﻼﻻﺕ ﺭﻭﺍﻥﭘﺰﺷﻜﻲ ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﻛﺮﻭﻧﺎ ۳۹,۸ ﺩﺭﺻﺪ ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺩﺭﺍﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪ ﻛﻪ ۴ ﺩﺭﺻﺪ ﺍﻓﺮﺍﺩﻱ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﺮﻛﺖ ﻛﺮﺩﻩﺍﻧﺪ، ﺍﻓﺮﺍﺩﻱ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻳﻚ ﻋﻀﻮ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﻛﺮﻭﻧﺎ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺍﺧﺘﻼﻻﺕ ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻲ ۴۰,۸ ﺩﺭﺻﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺑﺎ ﺑﺤﺮﺍﻥ ﺍﺧﺘﻼﻻﺕ ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ ﻭ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺩﺭﻛﺮﻭﻧﺎ ﻣﻮﺍﺟﻬﻴﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﺟﻬﺎﻧﻲ ﺑﺪﻝ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ، ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ، ﺗﻨﺶﻫﺎﻱ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻲ، ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﻭ ﺑﻐﺾﻫﺎﻱ ﻓﺮﻭﺧﻮﺭﺩﻩ ﺳﻮﮔﻮﺍﺭﻱﻫﺎﻱ ﻧﺎﺷﻲ ﺍﺯ ﻛﺮﻭﻧﺎ، ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻏﻴﺮﻗﺎﺑﻞ ﺍﻧﻜﺎﺭﻱ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺿﺮﻭﺭﺕ ﻣﺸﺎﻭﺭﻩﻫﺎﻱ ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﻲ ﻭ ﺳﻼﻣﺖ ﺭﻭﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﭘﻴﺶ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲﺩﻫﺪ .
ﺩﺭﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﺳﻼﻣﺖ ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻮﻳﺘﻲ ﻏﻴﺮﻗﺎﺑﻞ ﺍﻧﻜﺎﺭ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻧﻤﻲﺗﻮﺍﻥ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺖ ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﭘﺴﺎﻛﺮﻭﻧﺎ ﺑﺎ ﺳﻮﻧﺎﻣﻲ ﺍﺧﺘﻼﻝﻫﺎﻱ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻭ ﺁﺳﻴﺐﻫﺎﻱ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻛﻨﻮﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻲﻫﺎ، ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻲ ﻭ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﻻﺯﻡ ﻋﻤﻠﻴﺎﺗﻲ ﺷﻮﺩ ﺩﺭﺩﻭﺭﺍﻥ ﭘﺴﺎﻛﺮﻭﻧﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩ، ﺳﻮﮒ ﻓﺮﻭ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﻭﺯ ﻣﻲﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﻭﺯ ﺁﺛﺎﺭ ﺭﻭﺍﻥﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ، ﻭﺳﻮﺍﺱ، ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻭ ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻲ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﺁﺳﻴﺐﻫﺎﻱ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻃﻼﻕ ﻭ ﺍﻋﺘﻴﺎﺩ ﺩﺭﺩﻭﺭﺍﻥ ﭘﺴﺎﻛﺮﻭﻧﺎ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻳﺎﺑﺪ.ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴﺸﮕﻴﺮﻱﻫﺎﻱ ﻻﺯﻡ، ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﺭﻳﺰﻱﻫﺎ ﻭ ﺣﺘﻲ ﺁﻣﻮﺯﺵﻫﺎﻱ ﻻﺯﻡ ﺑﺮﺍﻱ ﮔﺮﻭﻩﻫﺎﻱ ﻣﺮﺟﻊ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ ﻭ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﺩﺭﺍﻭﻟﻮﻳﺖ ﻗﺮﺍﺭﮔﻴﺮﺩ. ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻣﻬﻢ ﺑﻌﺪﻱ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﺧﻮﺩﻣﺮﺍﻗﺒﺘﻲ ﻭ ﺩﮔﺮﻣﺮﺍﻗﺒﺘﻲ ﺭﻭﺍﻥ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺳﺖ. ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﭘﺴﺎﻛﺮﻭﻧﺎ، ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﺣﺎﻟﺖ ﺩﻓﺎﻉ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﺧﺎﺭﺝ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﺑﻴﻨﻲ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻣﻲﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.
ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻏﻤﮕﻴﻨﻲ، ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﻲ ﻭ ﺍﻣﻴﺪ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﻧﻈﻢ ﺑﺨﺸﻲ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻳﺎﻡ ﻛﺮﻭﻧﺎ ﺍﺳﺖ، ﺍﻛﺜﺮ ﻣﻮﺍﻗﻊ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﺑﺎ ﺯﻳﺎﺩ ﻓﻜﺮ ﻛﺮﺩﻥ ﻳﺎ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ ﻓﻜﺮﻱ ﺗﻼﺵ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﺩﺭﻙ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻭ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻓﻌﻠﻲ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻨﺪ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻠﻖ ﻣﻨﻔﻲ ﺭﺍ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻣﻲﺩﻫﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﺑﺮﻋﻜﺲ ﺑﺮ ﻭﺧﺎﻣﺖ ﺍﻭﺿﺎﻉ ﺩﺍﻣﻦ ﻣﻲﺯﻧﻨﺪ، ﺑﺮﺍﻱ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻣﺆﺛﺮ ﺧﻠﻖ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﺭﻳﺸﻪﻫﺎﻱ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻟﺤﻈﻪﺍﻱ، ﻏﻢ ﻭ ﺗﺮﺱ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﭼﻪ ﻣﻮﺍﺭﺩﻱ ﺍﺳﺖ . ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺭﻳﺸﻪﻫﺎ ﺩﻟﻴﻠﻲ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺑﺮﺧﻼﻑ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺧﻮﺩ ﺷﻨﺎ ﻛﻨﻨﺪ، ﻭﻗﺘﻲ ﺧﻠﻖ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﻴﺎﻳﺪ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﻧﺎﺳﺎﺯﮔﺎﺭﺍﻧﻪ ﺑﺮﻭﺯ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﻳﻦ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﭘﺎﻳﺶ ﻛﻨﻨﺪ، ﺑﺎ ﻛﺎﻫﺶ ﺍﻓﻜﺎﺭ ﻣﻨﻔﻲ ﻭ ﺳﺮﺯﻧﺶﻫﺎﻱ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ ﺍﻳﺎﻡ ﻛﺮﻭﻧﺎ ﺭﻭﺣﻴﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﻱ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺩﺭ ﭘﺎﻧﺪﻣﻲ ﻛﺮﻭﻧﺎ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ، ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﺗﻌﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻭ ﺭﺳﺎﻧﻪﻫﺎﻱ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻭ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺭﺍﻫﻜﺎﺭﻫﺎﻱ ﺟﺪﻳﺪ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻮﻳﺖ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﻨﺪ.
ﺩﺭ ﺍﻳﺎﻡ ﻛﺮﻭﻧﺎ ﺳﻼﻣﺖ ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﭼﺎﺭ ﺑﻬﻢ ﺭﻳﺨﺘﮕﻲ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺩﻻﻳﻞ ﺁﻥ ﻧﺒﻮﺩ ﭘﺎﻳﻪﻫﺎﻱ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ ﺳﻼﻣﺖ ﺭﻭﺍﻥ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻭﻗﻮﻉ ﺍﻳﻦ ﺍﭘﻴﺪﻣﻲ ﺍﺳﺖ،
ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺧﻮﺩﻛﺸﻲ ﺩﺭﻣﺮﺩﺍﻥ ﺩﺭﺯﻣﺎﻥ ﺷﻴﻮﻉ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ Covid-19 ﻭﻣﺪﺍﺧﻼﺕ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﺁﻥ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﻫﺎﻱ ﺣﺎﻛﻲ ﺍﺯ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﺍﺧﻴﺮ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ ﻛﻪ ﺗﺄﺛﻴﺮﺍﺕ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻱ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ، ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻲ ﻭ ﺑﻬﺪﺍﺷﺘﻲ ﻧﺎﺷﻲ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﮔﻴﺮﻱ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ Covid19 ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺧﻄﺮ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﺧﻮﺩﻛﺸﻲ ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺩﻫﺪ ﻋﺪﻡ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﻧﺎﺷﻲ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﮔﻴﺮﻱ Covid-19 ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺍﻗﺪﺍﻣﺎﺕ ﺟﻬﺎﻧﻲ ﻣﺜﻞ ﻗﺮﻧﻄﻴﻨﻪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﻬﺎﺭ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪﻩ ، ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ ، ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ، ﺍﻧﺰﻭﺍ ، ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ، ﻧﮕﺮﺍﻧﻲ ﻫﺎﻱ ﻣﺎﻟﻲ ، ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ، ﺗﺤﺮﻳﻚ ﭘﺬﻳﺮﻱ ، ﺗﻌﺎﺭﺿﺎﺕ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﺑﻂ ، ﺍﺧﺘﻼﻝ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺳﺎﻧﺤﻪ ، ﺗﺮﺱ ﻭ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﺼﺮﻑ ﺍﻟﻜﻞ ﻭ ﺩﺧﺎﻧﻴﺎﺕ ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﻣﻮﺟﺐ ﺷﺪﻩ ﺧﻄﺮ ﺑﺮﻭﺯ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﺧﻮﺩﻛﺸﻲ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩﻱ ﻛﻪ ﺁﺳﻴﺐ ﭘﺬﻳﺮ ﺗﻠﻘﻲ ﺷﺪﻩ ﻭﻫﻢ ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩﻱ ﻛﻪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﮔﻴﺮﻱ ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﺧﻄﺮ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ، ﺗﺸﺪﻳﺪ ﻛﻨﺪ.
ﺷﺎﺧﺺ ﻫﺎﻱ ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻲ ﻭ ﻣﺪﺍﺧﻼﺕ ﭘﻴﺸﮕﻴﺮﻱ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻛﺸﻲ:
ﮔﺰﺍﺭﺵ ﻫﺎﻱ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻮﺩﻛﺸﻲ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺩﺭ ﻃﻲ ﻫﻤﻪ ﮔﻴﺮﻱ Covid-19 ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ ﻋﺪﻡ ﺍﻣﻨﻴﺖ ﻣﺎﻟﻲ، ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻫﺎ ،ﺍﻧﮓﻫﺎﻱ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ، ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻭ ﻭﺳﻮﺍﺱ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺳﺎﺯﺧﻮﺩﻛﺸﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻣﺮﺩﺍﻥ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﺍﻧﮓ ﻫﺎﻱ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﻭﺗﻤﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﺍﻳﻔﺎﻱ ﻧﻘﺶ ﭘﺪﺭﺳﺎﻻﺭﺍﻧﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺿﻌﻒ ﻳﺎ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻲ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺟﻠﺐ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ. . ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ، ﻧﻴﺎﺯ ﻣﺒﺮﻡ ﺑﻪ ﻛﻤﭙﻴﻦ ﻫﺎ ﻭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺩ ﺍﺭﺩ. ﺗﺎ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﻳﺎ ﻋﺪﻡ ﺗﻤﺎﻳﻞ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺑﻬﺪﺍﺷﺖ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺳﻼﻣﺖ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻫﻤﺮﺍﻫﻲ ﺑﺎ ﻛﻤﭙﻴﻦ ﻫﺎ ﻭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﺧﺘﺼﺎﺻﻲ، ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺷﺮﺍﻳﻄﻲ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻛﻨﺪ ﺗﺎ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﺧﻄﺮ ﺧﻮﺩﻛﺸﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﻛﻤﻚ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ.
ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻫﻤﻪ ﮔﻴﺮ Covid-19 ﻫﻢ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻓﺮﺻﺖ ﻫﺎﻳﻲ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﭘﻴﺸﮕﻴﺮﻱ ﻭ ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ﺩﺭ ﺧﻮﺩﻛﺸﻲ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻛﻨﺪ. ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺑﺤﺮﺍﻥ ، ﻣﺮﺩﻡ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺭﺍﺣﺘﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺑﺎﺭﻫﺎﻱ ﻋﺎﻃﻔﻲ ، ﺍﺿﻄﺮﺍﺑﻲ ﻳﺎ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﻛﺸﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﻛﻤﺘﺮﺍﺣﺴﺎﺱ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﺩﺭﻣﻌﺮﺽ ﺍﻧﮓ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﮔﻴﺮﻱ ، ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﺑﻮﺩﻥ ﺧﻄﻮﻁ ﺗﻠﻔﻦ ﻭ ﺭﺳﺎﻧﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﺣﻤﺎﻳﺘﻲ ﻧﻘﺶ ﻣﺜﺒﺘﻲ ﺩﺭ ﺗﻐﻴﻴﺮﻋﺎﺩﺕ ﻫﺎﻱ ﺳﻼﻣﺖ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﺪﺍﺧﻼﺗﻲ ﺩﺭ ﺣﻴﻦ ﻗﺮﻧﻄﻴﻨﻪ ، ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﭘﺸﺘﻴﺒﺎﻧﻲ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﻻﺯﻡ ﺭﺍ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺷﺒﻜﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻓﺮﺍﺩﻱ ﻛﻪ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺧﻄﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﻮﺩﻛﺸﻲ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻛﻨﺪ.
ﺍﺷﺘﻐﺎﻝ ﻭﺩﺭﺁﻣﺪ ﺯﺍﻳﻲ ﻛﺎﻣﻼً ﺑﺎ ﻧﻘﺶ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﺩﺭﻙ ﺷﺪﻩ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺗﺄﻣﻴﻦ ﻛﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﺻﻠﻲ ﻣﻌﻴﺸﺖ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭﺑﻴﻜﺎﺭﻱ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﮔﻴﺮ ﻱ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻳﻚ ﻧﮕﺮﺍﻧﻲ ﺍﺳﺎﺳﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﻮﺟﺐ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺷﻜﺴﺖ ﺩﺭ ﻧﻘﺶ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺮﺍﻱ ﺑﻪ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﺧﻄﺮ ﺧﻮﺩﻛﺸﻲ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻫﻤﻪ ﮔﻴﺮ Covid-19 ، ﺩﻭﻟﺖ ﻫﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻫﺎﻱ ﻣﺎﻟﻲ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻏﺬﺍ ، ﻣﺴﻜﻦ ، ﻭﺍﻡ ﻭ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﺍﺯ ﺑﻴﻜﺎﺭﻱ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺍﻗﺪﺍﻣﺎﺕ ﻣﺘﻤﺮﻛﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﻛﺎﺭ ﻓﻌﺎﻝ ﺭﺍ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺩﻫﻨﺪ.